Kaasjunk op bivak - Reisverslag uit Sorgues, Frankrijk van Richard Dijke - WaarBenJij.nu Kaasjunk op bivak - Reisverslag uit Sorgues, Frankrijk van Richard Dijke - WaarBenJij.nu

Kaasjunk op bivak

Door: Richard van Dijke

Blijf op de hoogte en volg Richard

17 Januari 2016 | Frankrijk, Sorgues


Waarschijnlijk had ik niet later moeten vertrekken. Ik begon allerlei ideeën te ontwikkelen die niets met reizen te maken hadden. En als iemand had gezegd: 'Maandag moet je weer beginnen met werken' dan had ik dat niet erg gevonden. En in het zoeken naar en inrichten van een eigen woning had ik ook wel weer trek. En dus was het maar goed dat mijn uiterste vertrekdatum bereikt werd en ik op die dag, oudjaarsdag, Hellevoetsluis uitfietste. Het was een onzekere start. Waar begon ik in godsnaam aan? Een jaar fietsen met als richtpunt Japan. Iedereen die aan zoiets start is blij, nerveus, reikhalzend en enthousiast, maar ik dacht vooral 'Moet dit?'. Maar ik gokte erop dat alles vanzelf goed zou komen en dus reed ik de winter in. Vooraf dacht ik: 'Wees nou verstandig en ga niet in een sweater en een regenjasje de kou in, koop een degelijke jas'. Maar ik had moeten denken: 'Wees nou verstandig en koop geen dure outdoor-kleding. Als het geen regelrechte rommel is dan valt het toch in ieder geval op één of ander aspect zwaar tegen'. Ik kocht een dure jas van een gerenommeerd merk, zweette me al bij 12 graden het leplazarus in het ding, en omdat ik natte kleren absoluut niet kan gebruiken liet ik hem thuis en reed ik in een sweater en een regenjasje Zeeland in.
Het is bijzonder hoe snel de omgeving verandert van vertrouwd naar bekend naar onbekend. Hoe lang zouden de termen vreemd, bizar en cultuurshock deze keer op zich laten wachten? Ik lunchte iets buiten St. Philipsland en dat ligt niet eens zo ver van Willemstad, waar ik op de eerste dag van mijn eerste grote fietsreis in 2013 lunchte, toen euforisch, nu enigszins somber.

Ik wilde in één dag Nederland verlaten om toch op zijn minst in het buitenland het nieuwe jaar in te gaan. Misschien ging het zelfs lukken om heel 2016 volledig buiten Nederland door te brengen. Door een beetje door te trappen lukte het me rond 16.00 uur de Belgische grens te passeren en zette ik mijn tent op in een bos op de Kalmthoutse Heide. Het was wennen aan mijn nieuwe uitrusting. Voor het eerst had ik een tunneltent in plaats van een koepeltent en dat scheelt een bak ruimte. Bij iedere beweging raakte ik het doek, zo krap was deze tent. En ik had een nieuwe slaapmat. In theorie blaast hij zichzelf op, maar in de praktijk ging ik daar niet op wachten, dat kon zo een half uur duren, en dus hielp ik het proces een handje met wat mond-op-ventielbeademing. Er waren fietsers en wandelaars in het bos en toen het donker was scheen iemand op mijn tent. Ik voelde me helemaal niet op mijn gemak hier maar werd me wel bewust van een sinds twee maanden verloren luxe: het leven was weer drastisch versimpeld. Er moesten dan wel wat aantekeningen gemaakt worden, maar verder hoefde er niets, want er was bijna niets te doen. Ik kon gewoon een uur liggen en nietsdoen, of een uur muziek luisteren. Thuis kan dat ook maar ik doe het niet, omdat er altijd iets nuttigers gedaan moet worden. Toch nog eens zoeken naar dat en dat stuk uitrusting op internet, toch nog wat landeninformatie opzoeken. Hier viel dat weg, die eeuwige drang om iets 'nuttigs' te doen. Ik lag, ik dacht, ik luisterde muziek en sliep door al het vuurwerk heen. Het werd licht, het was een nieuw jaar en ik vervolgde mijn tocht door België. Ik koos een route over een jaagpad, zo'n lang pad langs een kanaal, want dat vind ik zo lekker typisch Belgisch. Ik ontmoette een Belgische wereldfietser buiten dienst. Hij was tijdelijk terug omdat zijn verzekering niet op orde bleek te zijn maar zou over niet al te lange tijd weer vertrekken. Hij kwam terug van een fietsreis naar Bali en kon daar veel over vertellen, maar ik ook, en dus hebben we daar nog redelijk lang gestaan. Die avond sliep ik in de bebossing langs het jaagpad, en wel een tijdelijk afgesloten deel, en dat laatste scheelde fors in het aantal passanten. Ik werd niet vrolijk van de gedachte een jaar te moeten slapen in mijn krappe tentje, maar dit gevoel zou gelukkig later verdwijnen. Het wordt toch je huis, met al zijn beperkingen.
De dagen waren absurd kort. Om 8.30 was het licht, ik deed kalm aan en vertrok om 10.30, en om 16.00 moest ik zo onderhand om me heen beginnen te kijken voor een slaapplek. Soms was het moeilijk om een slaapplaats te vinden, maar ervaring hielp. Zo wist ik dat er bijna altijd wat wildgroei is rond verkeersknooppunten; struiken en bebossing waar geen hond komt en waar niemand je lampje ziet of je bewegingen hoort vanwege de aanwezigheid van veel licht en geluid. En dus gokte ik op een knooppunt waar ik rond het intreden van de duisternis zou moeten zijn en sliep ik op mijn derde avond inderdaad langs een oprit naar een snelweg en was ik blij met zowel de plek als het feit dat mijn theorie klopte, en dingen als dit zijn goed voor het moreel. De extreem lange avonden en nachten zijn in de praktijk geen probleem, ik blijk heel lang te kunnen slapen als het moet en stoor me niet aan verkeerslawaai. Wat wel jammer was was dat het hele nachten door regende, en mijn tent bleek niet zo waterdicht te zijn als de fabrikant beweerde. Dit keer waren het geen lekke naden maar was de waterkolom simpelweg onvoldoende om weerstand te bieden; ik kreeg minuscule spatjes in mijn gezicht. Gelukkig was het voorlopig grotendeels te verhelpen door op het meest kwetsbare deel een regenjas op de binnentent te leggen.

'Wouve! Wouve!', blafte een hond. Verdomd, ik was al in Franstalig België. Weer een stukje verder vervreemd van mijn vertrouwde omgeving. Ik fietste in een rustig tempo. Mijn plannen liet ik afhangen van mijn tempo, en niet andersom zoals op mijn eerste reizen. Ik moest voor het eerst serieus klimmen, maar echt hoog kwam ik niet, het bleven heuvels. Ik merkte dat ik wat last begon te krijgen van mijn onderrug en heupen. Zou dat komen door het slapen op een mat? Kan ik daar niet zo goed meer tegen? Soms kon ik niet verder slapen omdat er geen positie meer over was die geen pijn deed. Hoe dan ook verdween dat gevoel tijdens het fietsen. Het zou een goede zaak zijn als de dagen wat langer werden en de nachten korter, en ik wat slaapuren in zou wisselen voor fietsuren.
Ik reed door de Ardennen, maar dit was niet het grote avonturenbos dat ik verwacht had. Er waren beboste heuvels en rivieren, maar ik reed er steeds weer uit en zag weer landbouwgebieden om me heen. De regen viel tot dusver vooral 's nachts maar daar kwam nu een einde aan. Er begon een fase waarin het nooit meer echt droog was, altijd op zijn minst gemiezer, maar mijn kleren en slaapzak bleven redelijk droog en dus kon ik de tocht voortzetten.

Ik bereikte Luxemburg en lunchte op een terras bij een winkelcentrum in de motregen. Tot hier was ik zuidoostwaarts gereden, vanaf nu ging ik pal zuidwaarts tot aan de Cote d'Azur. Luxemburg is niet zo spannend als je de hoofdwegen aanhoudt, ik zag voornamelijk akkerlandschap. Er zijn vast interessante bosroutes maar daar was dit het jaargetijde niet voor. Ik had geen haast maar wilde wel graag de regenzone uit. Met name in de tent begon ik die natte bende om me heen wat beu te worden. Wat ik niet beu werd was dat grote voordeel van fietsen door West-Europa: die totale overvloed aan (goedkoop) voedsel. Mijn boodschappen deed ik hier bij de Lidl of Aldi, en ik deed me tegoed aan tartaarsaus op de boterhamworst en marshmallows gehuld in chocola. Ik plande mijn laatste keer wildkamperen net voor de grens met Frankrijk. Ik kon mij herinneren gelezen te hebben dat Franse autoriteiten erg moeilijk kunnen doen over wildkamperen en zelfs je uitrusting wettelijk kunnen confisqueren. Of dat echt waar is weet ik niet maar ik kon het niet controleren. En dus wildkampeerde ik nog eenmaal, op een heel bijzondere plek: pal voor de grens lag een snelweg en pal daarboven, waar het verkeer een tunnel in ging, zette ik mijn tent neer, tussen op- en afrit. Ik kreeg ondertussen meer moeite mijn kleding droog te houden. Mijn leren wanten waren doorweekt en mijn in plastic gehulde sokken drijfnat. Gelukkig waren broek en sweater nog redelijk droog gebleven onder mijn regenkleding. In mijn tent oriënteerde ik mij eens op geopende campings in Frankrijk en zag dat het aanbod nogal summier was; pas in de zuidelijke helft van Frankrijk lagen wintercampings op mijn route. Dat kon nog wel eens een probleem worden.

Ik was de Franse grens nog niet over of ik werd aangehouden door de gendarmerie. Ik droeg geen fluorescerend hesje en dat was verplicht in Frankrijk buiten de bebouwde kom. Dat ik al een regenjas droeg die pijn aan je ogen deed was niet relevant. Oh, een helm is overigens niet verplicht. Ik kreeg voor het eerst een echte regenbui te verwerken en nu drong het water dan toch duidelijk door in alle kwetsbare delen van mijn regenpak, maar gelukkig was de intensiteit van deze bui een incident. Drijfnat kwam ik in Metz aan en zette mijn zinnen op een jeugdherberg. Maar het was 14.11 uur en de herberg was dicht tot 17.00 uur en ik dacht: 'Au revoir' en reed Metz weer uit. Daarmee nam ik een risico want mogelijk was ik nu toch aangewezen op illegaal wildkamperen. Met een boete kon ik leven, maar inbeslagname van mijn uitrusting? Het zou direct het einde betekenen. Maar ik wist dat er een legale manier was om buiten te overnachten, de zgn. 'bivouac'. Je mag op een uur loopafstand van de doorgaande route tussen zonsondergang en zonsopgang je tent opzetten. Dat uur lopen leek me een absurde voorwaarde, omdat ik verwachtte dat je binnen het uur altijd op een andere doorgaande route stuit, maar de gebieden hier zijn verrassend ruim en ik wilde het een kans geven. Ik kon ook niet veel anders. En dus sloeg ik een pad in tussen de weilanden door, volgde een bospad en toen ik het idee had dat ik op een uur lopen van de weg zat, verstopte ik mijn tent op ruime afstand van het bospad. Het leek te werken, het was mogelijk. Dat opende perspectieven voor de komende dagen. Het betekende wel dat ik mijn routine moest aanpassen. Met militaire discipline zorgde ik ervoor dat ik bij het eerste licht het bos verliet. Van wakker worden tot wegfietsen in 38 minuten.
De natheid had plaatsgemaakt voor vorst. Daar moet je consequenties uit trekken maar ik was het niet gewend zo vroeg op te staan. De weg helde naar beneden, ik remde, de fiets gleed naar links onder me weg en ik maakte een ontzettende klap op het asfalt, in de vrieskou met dat nog niet warmgedraaide lijf. Ik kwam op mijn onderrug terecht en schreeuwde het uit van de pijn. Ik rolde de berm in en die vreselijke pijn beangstigde me. Met zoveel pijn moest er iets kapot zijn, dacht ik, maar ik kwam heel langzaam overeind en terwijl de pijn langzaam afnam merkte ik dat ik gewoon kon staan. Tijdelijk. Want ik moest weer gaan zitten en even dacht ik dat ik het bewustzijn ging verliezen. 'Blijf bij', zei ik tegen mezelf bij gebrek aan iemand die tegen me bleef praten. Mijn oren suisden hevig en ik hijgde. Langzaam ging het de goede kant op. Een nieuwe poging om op te staan lukte. Ik raapte mijn fiets op. Scheuren en een gat in mijn tassen. Speling in mijn stuur. Ik begon te lopen en liep door tot ik een bankje zag waar ik kon ontbijten. Hierna was de gladheid verdwenen en kon ik weer fietsen. Ik had mijn waarschuwing gehad. Bij vorst en sneeuw: lopen.
Ik reed langs golvende weiden, door uitgestorven dorpen, iets minder uitgestorven stadjes en op twee km links en rechts van mij was steeds bos. Dit zou lange tijd mijn uitzicht zijn. Met behulp van de app Osmand manoeuvreerde ik iedere avond door bossen op zoek naar de beste slaapplaats. Het bivakleven beviel me. Jagers verdwijnen met het intreden van de duisternis en dan is het bos van mij. Nooit heb ik een mens gezien in het bos. Aan campings had ik geen behoefte meer. Natte kleding wist ik te drogen door het zonodig uit te wringen en dan aan te trekken of direct aan te houden in de slaapzak. Mijn lichaam fungeerde als kachel en droogde alles effectief in een paar uur terwijl ik sliep.
Het leven beviel weer goed. Het weer was niet best maar het deerde me niet echt. Het fundament stond er weer. De reisspirit was terug.
Hoeveel blikjes vis zou ik geleegd hebben de afgelopen jaren? Zoveel dat ik ze voorlopig liet liggen zolang er alternatieven waren. En die waren er ruimschoots. Ik ontdekte de Franse kaas en dit werd een fundamenteel onderdeel van mijn dieet. Eerst als vleesvervanger, maar later werd kaas gewoon mijn lunch. Boterhammen beleggen? Hou op. Ik schuif gewoon een Camembert naar binnen. Een kaasjunk is geboren.
Regen werd steeds vaker hagel en sneeuw. Een bivak werd zwaarder omdat zich bij het betreden en verlaten van bossen steeds vaker dikke lagen klei tussen wielen en spatborden opeenhoopten. De bossen lagen ook steeds verder van de doorgaande route, soms wel 10 km. Het vinden van geschikte bivakterreinen en paden werd steeds lastiger: ik trof steile bosgrond, moerasachtige paden, gladde paden van 20%, paden met uitgesleten geulen van een halve meter, paden van 20 cm breed en afgesloten privé-paden. Het werd steeds moeilijker en uiteindelijk onmogelijk om de bivakregels na te leven. Soms was het al uren donker voordat de tent stond, soms duurde het de volgende ochtend uren om terug te keren naar de hoofdweg vanwege sneeuw of ijzel die me dwong tot lopen.
Het bleef onveranderd koud, maar het fietsen en de slaapzak hielden me warm. Frankrijk was inmiddels niet zo groen meer, eerder een aaneenschakeling van bebouwing, van lange reeksen rotondes met stukken weg ertussen. Maar het ging stormen en ik kreeg de wind pal in de rug. Voor het eerst overschreed ik de 100 km/d. Ik deed nog één bivak in een volkomen ongeschikt bos waar alleen een beekbedding vlak genoeg was om een tent op te kunnen zetten. Het sneeuwde en in de ochtend gleed ik uit bij het verplaatsen van bagage en voelde hoe instabiel mijn onderrug nog steeds was. Het was wel even leuk geweest, ik richtte het vizier op een camping. De storm was weer terug en in hoog tempo reed ik zuidwaarts en hield na ruim 100 km halt bij een camping. Ik kon mijn tent zodanig situeren dat ik zowel elektriciteit als wi-fi in de tent had. Ik nam voor het eerst in 16 dagen een warme douche, in een verwarmd sanitair blok. En ik deed even een dagje kalm aan.
Ik ben nog niet waar ik zijn wil, ik moet het nog steeds doen met een schamele 5 graden. Ik denk dat ik voor een aangenaam lentezonnetje de Cote d'Azur snel achter me moet laten en op zijn minst die laars op de landkaart een flink eind moet afdalen.
Als u mij nu wilt excuseren. Ik ga afstemmen op Radio Rijnmond voor een middagje voetbal.

  • 18 Januari 2016 - 02:46

    Mirjam:

    Er zijn bijzonder weinig blogs waarbij ik hardop lach als ik ze lees!
    Ben blij dat je weer op pad bent.
    Maar pas op met die rug! Ik heb afgelopen jaar drie dagen plat op een grond gelegen omdat ik niet meer kon bewegen... niet echt om te lachen.
    Groeten uit Mexico.
    :)

  • 18 Januari 2016 - 02:46

    Monica:

    Ik moet zo nu en dan wel aan je denken als we hier fietsers de berg op zien zwoegen. En altijd komt er - net als je een fietser wilt inhalen - een tegenligger aan. Goede reis!

  • 18 Januari 2016 - 08:17

    Anita:

    Hoi Richard, erg leuk om weer eens een reisverslag van je te lezen (Ik ben nogal achterop geraakt, maar .... komt vast n keer goed). Ook ik hoop, dat je voorzichtig zult zijn met je rug en jezelf. 'K kan me niet voorstellen, dat ik regen en kou en zadelpijn zo zou kunnen trotseren als jij blijkbaar doet. Ook het 's nachts zo kwetsbaar alleen in een tentje slapen ...... dat wordt vast nooit mijn ding, maar daardoor mis ik ook t avontuur!!! Tja, een warme douche op elk moment vd dag of de wereld zien? Het blijft een moeilijke keuze. Door jouw verslag heb ik toch een beetje beide opties. Dank je wel daarvoor! En heel veel suc6 en warmte en ook een hoop droge dagen toegewenst. Groetjes, Anita P.s. Gelukkig nieuwjaar!



Reageer op dit reisverslag

Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley

Verslag uit: Frankrijk, Sorgues

Per fiets de wereld rond

Solo per fiets (deels ook te voet) de wereld bereizen: het oorspronkelijke idee was om alle continenten te bereizen van het ene naar het andere uiteinde, maar gaandeweg ontstond het plan om mij vooral te richten op de gebieden die mijn speciale interesse hebben, veelal lege gebieden. De focus van de reis lag dan ook niet zozeer op het kennismaken met andere culturen en het opdoen van sociale contacten, maar op het ondergaan van de grootsheid van de natuur, het aangaan van fysieke uitdagingen en het bestuderen van de psychologische effecten van het reizen.

(2012 Testrit Nederland (9 dgn, 1018 km))
(2012 Testrit Nederland - Spanje (37 dgn, 3511 km))

Deel 1
(2013 - 2014): Nederland – Indonesië, via Alpen, Balkan, Turkije, Georgië, Azerbeidzjan, de Kaspische Zee, Kazachstan, Oezbekistan, Kirgizië, China en Zuidoost - Azië
(365 dgn, 23001 km, €12,39 p.d.)

Deel 2
(2014): Australië: Darwin – Port Augusta en “tegen de klok in” naar Perth, afsluiting in Maleisië
(151 dgn, 11444 km, €12,10 p.d.)

Deel 3
(2015): Zuid - Amerika: Ushuaia (AR) – Atacames (EC), deels te voet (276 dgn, 13403 km, €10,23 p.d.)

Deel 4
(2016): Nederland - Japan (Europa, Kazachstan, Kirgizië, Tadzjikistan, Zuid - Korea, Japan met op de 'terugweg' Thailand en Laos) (360 dgn, 22136 km, €10,50 p.d.)

Deel 5
(2017): Nederland - Roemenië, te voet (73 dgn, 2608 km, €10,06 p.d.)

Deel 6
(2017): Noord - Europa (o.a. IJsland, Scandinavië, de Baltische staten en Polen) (130 dgn, 10832 km, €9,63 p.d.)

Deel 7
(2017 - 2018): Zuid - Amerika II (Buenos Aires (AR) - Lima (PE), intermezzo in Mexico, Cuzco (PE) - Albina (SR)) (349 dgn, 21030 km, €12,84 p.d.)

Deel 8
(2018 - 2019): Marokko (Nice (FR) - Dakhla (EH) - Nador (MA)) (104 dgn, 7484 km, €8,63 p.d.)

Deel 9
(2019 - 2020): Afrika (Namibië, Zambia, Tanzania, Malawi, Mozambique, Zimbabwe, Botswana, Zuid - Afrika en opnieuw Namibië) (283 dgn, 17939 km, €11,81 p.d.)

Deel 10
(2020): West - Europa (233 dgn, 11594 km, €11,57 p.d.)

Totaal aantal reisdagen: 2371
Totaal aantal kms: 146.001
Totaal aantal fietsuren: 11651
Totaal aantal nachten wildkamperen: 1198
Totaal aantal overnachtingen in een tent: 1554
Totaal aantal hotels: 342

(Laatste update: 04/10/2020)
_________________

Landen, van meest naar minst favoriet:

1. Argentinië
Als je van fietsen in eindeloze leegtes en prachtige berggebieden houdt en tegen een windvlaag kunt dan is Argentinië wat mij betreft 's werelds beste optie om maandenlang te kunnen genieten van isolement en omgeving.

2. Australië
Wat een strijd was het, tegen vliegen, wind, hitte en immer hellende wegen. Fietsen in de outback doe je niet voor je lol. Maar fietsen hoeft niet altijd leuk te zijn, soms is het de uitdaging die telt. Wat resteert is de herinnering aan dat heroïsche gevecht in die fantastische bak ellende. Mag ik terug?

3. Kazachstan
Aan het steppeavontuur uit 2013 voegde ik drie ervaringen toe: een mooie tocht van Astana naar Bishkek door opnieuw een (grotendeels) leeg stuk Kazachstan, een verregende tocht door een net even te bevolkt hoekje van het land en een aangenaam verblijf van in totaal 12 dagen in Alma - Ata. Kazachstan is voor mij nu niet meer dat onbewoonde land, maar blijft desondanks een van mijn favoriete leegtes.

4. IJsland
Wow, is dit nog dezelfde planeet? Ik zag de meest wonderlijke landschappen en natuurverschijnselen en genoot van het isolement bij het doorkruisen van het eiland. Trotseer wind, kou, regen en vliegen en je wordt rijkelijk beloond.

5. Japan
Drie maanden lang leefde ik buiten, op een weinig gevarieerd dieet, want ik kon er haast niets betalen. Maar dat gaf niet, want Japan staat vol parken met sanitaire voorzieningen en stroom en je mag daar gewoon kamperen. En ook op het strand. Met name de westkust van hoofdeiland Honshu was mooi, van geïsoleerde strandjes tussen zwart gesteente tot kilometerslange zandleegtes met windmolens. Japan is een beschaafd en schoon land dat negativiteit volledig weggeplamuurd heeft. Maar het is ook een verrekt nat land, met al die regen. Of ben ik nu te negatief?

6. Chili
Chili bleek vooral een druilerig land te zijn, maar het heeft een belangrijke troef: de Atacama - woestijn. En dat is de droogste woestijn op aarde, met een gematigde temperatuur; ideaal voor prachtige fietstochten.

7. Namibië
De droge kustregio is fascinerend, met zijn zand - en steenvlaktes en duinen. Andere smaken: rijden tussen de omheiningen van boerenbedrijven, of langs bush met hutten, vee en mensen. Het land heeft ruimte en een uitgebreide infrastructuur, goed voor maandenlang fietsen, en volop voorzieningen zoals supermarkten en campings. Aantrekkelijk fietsland.

8. Kirgizië
Het land van de bergweiden, de valken, de paarden en de yurts. Maar nu ik ook in het zuiden van het land ben geweest, weet ik dat het ook het land is van landbouwgronden, kuddes op de weg en stront, veel stront. Desondanks een zeer interessant fietsland.

9. Tadzjikistan
Komend vanuit Kirgizië was het eerste deel van de Pamir Highway een fantastische ervaring. Highway dient hier niet vertaald te worden met snelweg maar met hoge weg: de hoogste pas lag op 4655m. Nog nooit fietste ik in zo’n hooggelegen woestijn. Toen de daling inzette ging de spanning er wat vanaf en uiteindelijk werd de omgeving alledaags: landbouw, vee, huisjes. Toch werd deze tocht één van de hoogtepunten uit mijn fietsleven.

10. China
Wonderlijk vreemde wereld, totaal verschillend van welk land dan ook. Lelijkheid, lawaai en slechte wegen, maar de mensen, de hooglanden, het eten, de fysieke uitdagingen en de bijzondere ervaringen maken dit alles meer dan goed.

11. Thailand
Spannende badplaatsen, snelle wegen, fraaie tempels en beelden, uitstekende voorzieningen. Thailand heeft het.

12. Maleisië
Mooie spots, goede wegen en voorzieningen, en een aangenaam verblijf in Melaka.

13. Oezbekistan
Warme herinneringen aan hete dagen in het isolement van de steppe. Aan oriëntaalse verblijven met 's werelds meest fantastische ontbijtbuffetten. En aan mijn kortstondige vriendschap met de kinderen van Üchqorgon. Maar ik draaide volledig door in de bewoonde gebieden. Het joelen, het fluiten, het toeteren, fietsende jongens die me opwachtten en traag voor mijn wielen gingen rijden; het maakte me woest. Ik heb kennisgemaakt met de allerzwartste kant van mezelf.

14. Bolivia
Het was een mooie wereld, die Boliviaanse hoogvlakte. Nooit gedacht dat ik me zou begeven in een gebied waar het uiteindelijk - 18 graden zou worden en dat ik daar nog knap probleemloos doorheen zou reizen. Maar halverwege, toen ik van Sucre via Cochabamba naar la Paz reed, werd de wereld om me heen alledaags en zag ik vooral landbouwgebieden.

15. Guyana
Land bij uitstek voor de avonturier. Tussen Lethem en Linden (evenals de overige plaatsen in Guyana tjokvol koloniale historie) liggen honderden kilometers praktisch onbewoond regenwoud met ongeasfalteerde wegen. En met fraaie lodges. Je waant je in het hart van Afrika. De kustroute kan wat claustrofobisch aandoen, iedere 500m rijd je een nieuw dorp binnen.
16. Brazilië
Dit land verraste me, door de variatie in het landschap, zelfs als het om landbouw ging, door het goede ontbijt, door het avontuur op ongeasfalteerde trajecten in de Amazone en in nationale parken. Minpunt: in het droge seizoen wordt veel droge vegetatie verbrand en dat heeft gevolgen voor de luchtkwaliteit.

17. Zuid - Afrika
In een vrij lege uithoek van Zuid - Afrika fietste ik door prachtige landschappen en keek ik 's avonds vaak naar een schitterende hemel. Maar wat staan er extreem veel hekken in dit land!

18. Marokko / Westelijke Sahara
Zeer gevarieerd land, waarin ik vooral woestijn en bergen opzocht. Vriendelijke, behulpzame bevolking. Fraaie architectuur, mystiek en sterrenpracht. Maar... Marokko is een politiestaat en dat kan beklemmende vormen aannemen. Grand frère te regarde. En dat kost Marokko strafpunten.

19. Georgië
Bijzonder mooie trajecten, en bijzonder leuke verblijven in hostels.

20. Vietnam
De vlakke kustroute na die slopende bergen in Noord - Laos, het spontane volk, het Phong Nha Ke Bang National Park en het Easy Tiger hostel, een week in Hoi An... Onverwacht aangenaam land.

21. Laos
Zware trajecten, slechte voorzieningen, uitputting. En bier in Luang Prabang en Vientiane. Dat was tijdens mijn eerste verblijf, in het noorden van Laos. Mijn tweede tocht voerde door de Middeleeuwen in het hart van Laos. Kraampjes, bewoning langs de weg, veel kinderen, vuurtjes. Alleraardigst. Voor een paar weken.

22. Spanje
Mijn eerste grote uitdaging, dwars door het hart van dit land. Bergen, kaal gesteente, meren, uitgestorven dorpjes en een mooi nationaal park. Ook mijn tweede tocht langs de oostkust beviel goed, ondanks de sinaasappelvelden was er genoeg ruimte voor avontuur, m.n. het kamperen bij allerlei soorten ruïnes. Op de derde tocht kriskras door het binnenland had ik gemengde ervaringen: in het zuiden vooral landbouw, in het noorden veel variatie in het landschap.

23. Nederland
Zeer uitgebreid fietsnetwerk en opvallend veel natuur voor zo’n bevolkt land, al zijn provincies als Drenthe, Overijssel en Noord - Brabant geschikter om te fietsen en wildkamperen dan de Randstad.

24. Zuid - Korea
Tot in de puntjes verzorgd land met uitstekende fietsvoorzieningen, en ook nog eens erg aardige mensen. Of: rijstveld met tamme kust, vol werkende en recreërende mensen. Ondanks de zomerse hitte was dit een comfortabel land, maar spanning moet je elders zoeken.

25. Peru
Mijn eerste tocht door Peru die vooral door de Andes liep was een serieuze tegenvaller. Het Andesgebergte bleek ontbost, overbevolkt en beklemmend te zijn; misschien dat slechts 5% van de route door mooie canyons en over lege hoogvlaktes voerde, verder reed ik vooral langs akkers, honden en mensen. Hoe langer ik er fietste, hoe meer Peru een nachtmerrie werd, mede door het zware terrein en de dreiging van beroving. Mijn tweede tocht door de woestijn aan de kust was een geweldige ervaring: een desolate omgeving die tot de verbeelding sprak, goede voorzieningen onderweg en een prettige sfeer. Gemengde gevoelens dus bij dit land.

26. Zweden
Pretentieloos; eindeloze bossen bomvol muggen. En laat ik nou net houden van schier eindeloze stukken natuur met een uitdaginkje.

27. Duitsland
Mijn waardering voor dit land is gegroeid in de loop der jaren. Ik voel me er prettig, de mensen zijn aardig, de voorzieningen zijn goed, er is veel ruimte en veel bos langs de weg om te kamperen.

28. Mexico
Goede voorzieningen op het vasteland, maar de omgeving inspireerde me niet. Bovendien kreeg ik het aan de stok met de luchtvervuiling. Dat was allemaal anders op het prachtige schiereiland Baja California met zijn woestijnen en cactussen. Toch krijgt Mexico net als Cambodja strafpunten vanwege de veiligheidsproblemen waarmee het te kampen heeft.

29. Botswana
Genoeg leegte voor lange ritten in isolement. Zand, struiken en veepoep; met meer variatie in het landschap had dit land hoger geëindigd. Ook nét even te bewoond en teveel prikkeldraad om relaxed te kunnen kamperen.

30. Turkije
Tien meter omhoog, en weer omlaag, omhoog, omlaag, met links en rechts landbouwgrond. Geregeld saai, daar in centraal Turkije. Ik had mijn eerste dip. Maar er waren ook fantastische snelle stukken langs de Zwarte Zee, schitterende berggebieden en vriendelijke mensen.

31. Indonesië
Indonesië pakt je bij je lurven en blijft je door elkaar schudden. Lachend blijft het land prikken met een wijsvinger in je borst: ‘Hello, misteeeeeeeer!’. Na een paar weken dacht ik: ‘Hou daarmee op’. Maar dat kon ik vergeten. Het land dreef me tot op de rand van de waanzin, met name op Java. Maar Indonesië was ook het land waar ik rondfietste alsof ik een popster was, zo vaak wilde de jeugd met mij op de foto. De voorzieningen onderweg waren nergens ter wereld zo goed als hier en ook was er geregeld korting op chique hotelkamers, met een ontbijtbuffet in de ochtend. En op Bali had ik een leuke week in Ubud én in Kuta, tussen de backpackers. Ik kreeg het niet cadeau maar wat resteert is een waardevolle herinnering.

32. Azerbeidzjan
De echte waardering voor dit land kwam pas na een half jaar. De stijgende temperatuur, die lange hete weg naar Baku met links en rechts prairies en spoorlijnen, het verlangen naar de uitdaging in Kazachstan, het verblijf in Baku, wachtend op het moment dat ik de Kaspische Zee kon oversteken. Het drukt de herinnering aan al die aandachttrekkende wegarbeiders naar de achtergrond. Ik denk er met genoegen aan terug.

33. Oostenrijk
Altijd mooi. Maar beide keren dat ik er was, in april en juli, waren zonnige dagen uitzonderingen en regen de norm.

34. Bulgarije
Het was een beetje alsof ik weer in Kazachstan reed. Cyrillisch alfabet, monumenten, pleinen en Sovjetkunst. En: echte natuur. Dat had ik, komend uit olijfgaard Griekenland, gemist.

35. Zwitserland
Mooi, verzorgd land. Wel wat aan de krappe kant, de Zwitserse leefwereld bevindt zich altijd tussen twee bergwanden.

36. Zimbabwe
Prima verblijf in Harare en Bulawayo, ruimte voor rust en cultuur. Soms mooie natuur, met grote stenen in het landschap. Financieel is dit land een uitdaging, met zijn gebrek aan contant geld. Gastvrije mensen, maar ook veel gestaar.

37. Suriname
Tropisch land vol fascinerende herinneringen aan Nederland en ook veel gesprekken met leuke mensen, in het Nederlands. Een serieus probleem echter zijn de vele branden die er woeden, met een desastreuze invloed op de luchtkwaliteit en de leefbaarheid.

38. Zambia
Vier weken fietste ik door dit land, maar heb ik het ook gezien? Mijn zicht werd namelijk nogal beperkt door struiken en bomen langs de weg. Wat wel indruk maakte waren de Victoria Falls, de gastvrijheid van de mensen en de sfeervolle lodges.

39. Kroatië
Schitterende afdaling naar de kust, mooi zicht op de vele eilanden. Leuke avond op een camping in wording, aan een meer. Maar ook veel regen.

40. Montenegro
Lang was ik er niet, maar toch maakte dit bergstaatje indruk. De omgeving maar ook de mensen. Gratis op de camping, aangeboden fruit. Leuk.

41. Noorwegen
De laaggelegen delen van Noorwegen konden me niet zo bekoren omdat Noren overal in de natuur lukraak hun tweede huis neerzetten; ik kreeg het idee dat ik door een eindeloos bungalowpark reed. Maar ik reed ook over hoogvlaktes met resten sneeuw en keek er mijn ogen uit.

42. Slovenië
Imponerende entree in een nationaal park, komend vanuit een hoekje van Italië. Leuke nacht op een camping. Eerste hostel in Ljubljana, veel contact met medereizigers.

43. Cambodja
Mooie ervaringen, met name de overnachtingen bij NGO’s en in een bamboehut. Maar wel steeds die donkere wolk van dreigende onveiligheid.

44. Frankrijk
Lange aaneenschakeling van rotondes. Maar toch ook mooie natuur, stille dorpen en stijlvolle vrouwen.

45. Denemarken
Alleraardigste gratis kampeerstekken met eenvoudige voorzieningen. Verder vlak, winderig en met een tamelijk bewoonde kuststrook (veel woningen in de duinen).

46. België
Wat België zo interessant maakte voor mij was de mogelijkheid om lange stukken rechtuit te fietsen, hetzij op of langs provinciale wegen, hetzij langs kanalen (jaagpaden). Wildkamperen is er ook vrij goed te doen.

47. Portugal
Interessant waren de kust en het Parque Natural da Serra da Estrela. Verder is Portugal toch vooral een verzameling valleitjes vol honden.

48. Tsjechië
Praag blijft een mooie stad. Verder had ik vooral te maken met een glooiend landschap met geregeld bos en soms een dorp. Prima land om doorheen te trekken, maar niet speciaal.

49. Slowakije
Glooiend landschap met geregeld bos en soms een dorp. Prima land om doorheen te trekken, maar niet speciaal.

50. Polen
Landbouw, bossen waarin het goed kamperen is, en de voorzieningen zijn in orde. Wel veel glas op de weg en dronkenschap.

51. Hongarije
De tocht door een waterrijk natuurgebied bleef hangen, evenals de liederlijke bevolking bij mijn entree in het land. Prima land om doorheen te trekken, maar niet speciaal.

52. Italië
Tuinbouwgebied met honden.

53. Griekenland
Olijfgaard met honden.

54. Mozambique
Doodzonde. Dit had één van de mooiste fietslanden op aarde kunnen zijn. Een Australië zonder overdreven veel vliegen of hitte. Maar Mozabikanen steken graag hun natuur in brand. Dat is hun goed recht, het is hun land. Maar ik hoef die zwartgeblakerde aarde niet te zien. Doei.

55. Malawi
De soms prachtige lodges aan Lake Malawi redden de eer van dit land. Want de routes zijn saai, de lucht is ongezond, het is er druk en nergens kwam ik kinderen tegen die vervelender waren dan in dit armoedige land.

56. Tanzania
Veel accommodatie, vaak in orde. Zeer goedkoop land ook. Vleugje avontuur in bossen vol tseetseevliegen. Wel een land waar bijna niets te krijgen is, waar smakeloos eten geserveerd wordt, waar overal land in brand staat en slechte muziek klinkt en waar ik nergens een oord aantrof met een beetje sfeer. Tanzania is armoedig en zonder enige franje.

57. Ecuador
Enorm gevarieerd land: jungle, duinen, bergen, polders, plantages. Toch slaat de meter door naar de verkeerde kant. Eigenlijk is het gewoon een druk, lawaaiig en onveilig ontwikkelingsland.

58. Finland
In potentie een interessant land met veel bossen en meren. Maarja, het regent er permanent. Mijn tocht veranderde in een vluchtpoging.

59. Roemenië
Mijn verblijf in Boekarest was geweldig en ook andere steden waren aangenaam om te vertoeven. Maar wat ben ik geschrokken van het platteland. Het staren, het bedelen, de valse honden, in een decor met paardenkarren en lijkstoeten. Was dit Europa anno 2017? Of had dit land eigenlijk tussen Armenië en Azerbeidzjan moeten liggen? Er waren ook mooie ervaringen met behulpzame en vrijgevige mensen, maar het beeld van een sterk achtergebleven land bleef hangen.

60. Albanië
Sterk vervuild, achtergebleven, Kaukasus - achtig landje in een anoniem hoekje van Europa. Curieuze nachten op een Nederlandse camping, met een ‘huurmoordenaar’ en ‘maffiabaas’ in een hostel en in mijn tent voor het hotel van een innemend pisventje. Toch een beetje een domper, dit land.

In Bosnië, Hongkong, Singapore, Luxemburg, Monaco, Estland, Letland, Litouwen, Andorra en Liechtenstein fietste ik te kort om een oordeel te kunnen geven.

Grootste dagafstand
01 Haccourt (BE) - Hellevoetsluis (NL) - 31/07/2020 257,51 km
02 Vittangi (SE) - Grens FI - NO (FI) - 08/08/2017 215,20 km
03 Coober Pedy (AU) - Glendambo (AU) - 08/09/2014 209,15 km
04 Kempele (FI) - Viitasaari (FI) - 26/08/2017 203,77 km
05 Alta (NO) - Nordkapp (NO) - 11/08/2017 201,30 km
06 Dorotea (SE) - Sorsele (SE) - 02/08/2017 191,15 km
07 Akçakale (TR) - Arhavi (TR) - 12/06/2013 184,71 km
08 Probollingo (ID) - Gilimanuk (ID) - 15/03/2014 182,76 km
09 Hellevoetsluis (NL) - Kluisbergen (BE) - 28/04/2012 179,82 km
10 Noordwolde (NL) - Houten (NL) - 14/08/2020 178,27 km

Grootste dagklim
01 Buena Vista - Canta (PE) - 28/03/2018 2389m
02 Huara (+13km) - Huara (+73km) (CL) - 07/07/2015 2246m
03 Vilar Seco - Covilhã (PT) - 25/03/2020 2212m
04 Baiyangxiang - Baiyangxiang (+70km) (CN) - 07/10/2013 2202m
05 Fiesch - Tavanasa (CH) - 17/07/2020 2140m
06 Valdelosllanos - Los Molinos (ES) - 04/03/2020 2076m
07 El Pla de Sant Tirs (ES) - Vaychis (FR) - 08/07/2020 2012m 0
8 La Poma - Abra del Acay (+13) (AR) - 14/01/2018 1980m
09 Yuanyang (+15km) - Luchun (+5km) (CN) - 16/10/2013 1905m
10 Los Molinos - Navalmoral de la Sierra (ES) - 05/03/2020 1874m

Langste fiets - /loopdag (excl. pauzes)
01 Haccourt (BE) - Hellevoetsluis (NL) - 31/07/2020 15:02:00
02 Alta (NO) - Nordkapp (NO) - 11/08/2017 14:51:23
03 Vittangi (SE) - Grens FI - NO (FI) - 08/08/2017 14:17:17
04 Dorotea (SE) - Sorsele (SE) - 02/08/2017 13:12:08
05 Haurvig (DK) - Svankaer (DK) - 12/07/2017 12:17:35
06 Noordwolde (NL) - Houten (NL) - 14/08/2020 12:01:00
07 Junin ( - 32km) (PE) - Huánuco ( - 82km) (PE) - 31/08/2015 11:46:00
08 Matasaru (RO) - Boekarest (RO) - 15/04/2017 11:45:32
09 Nyjidalur airport (IS) - Thorisvatn (IS) - 26/06/2017 11:43:40
10 Talavera (ES) - Navalvilar (ES) - 22/02/2020 11:35:00

Hoogste pas
01 Abra del Acay (AR) - 14/01/2018 4895m
02 Paso de Jama - San Pedro de Atacama (CL) - 05/02/2018 4831m
03 Abra Pirhuayani (PE) - 15/07/2018 4725m
04 Abra Yanashalla (PE) - 04/09/2015 4720m
05 Ak - Baital pas (TJ) - 17/06/2016 4655m

Langste verblijf land
01 Argentinië - 149 dagen (5x bezocht)
02 Portugal - 127 dagen (2x bezocht)
03 Australië - 123 dagen (1x bezocht)
04 Peru - 115 dagen (3x bezocht)
05 Chili - 112 dagen (4x bezocht)

Langste verblijf stad
01 Nabainhos (PT) - 92 dagen (1x bezocht)
02 Boekarest (RO) - 16 dagen (2x bezocht)
02 Upington (ZA) - 16 dagen (2x bezocht)
04 Bishkek (KG) - 15 dagen (5x bezocht)
05 Paramaribo (SR) - 14 dagen (3x bezocht)

Langste onafgebroken reeks fiets-/loopdagen (halve dag: 1,75 - 5,25 uur, hele dag: 5,25 uur of meer)

01 Málaga (ES) - Douro (PT) - 2020 32,5d (3290 km)
02 Fukuoka (JP) - Miyako ( - 42km) (JP) - 2016 30d (2538 km)
03 Hellevoetsluis (NL) - Praag (CZ) - 2017 26,5d (1033 km, te voet)
04 Trelew (AR) - San Rafael (AR) - 2017 25d (2265 km)
05 Nabainhos (PT) - Feldkirch (AT) - 2020 23d (2622 km)
06 Mazatlan (MX) - Mexicali (MX) - 2018 21,5d (1933 km)
07 Sorgues (FR) - Manfredonia (IT) - 2016 20,5d (1757 km)
08 Roda de Bera (ES) - Bouarfa (MA) - 2018 20,5d (1696 km)
09 Manaus (BR) - Georgetown (GY) - 2018 20,5d (1597 km)
10 Bouarfa (MA) - Dakhla (EH) - 2018/2019 19,5d (2257 km)

Langste onafgebroken reeks wildkampeernachten (kamperen op niet-toegewezen plekken en zonder gebruikmaking van douche of elektriciteit)
01 Castro Verde (PT) - Douro (PT) - ‐ - 2020 27x
02 Hellevoetsluis (NL) - Praag (CZ) - 2017 26x
03 Nabainhos (PT) - Feldkirch (AT) - 2020 23x
04 Praag (CZ) - Debrecen (HU) - 2017 19x
05 San Rafael (AR) - Cafayate (AR) - 2017/2018 19x
06 El Chalten (AR) - Coyhaique (CL) - 2015 18x
07 Buenos Aires (AR) - Trelew (AR) - 2017 18x
08 Puerto Montt (CL) - Malargüe (AR) - 2015 17x
09 Darwin (AU) - Alice Springs (AU) - 2014 16x
09 Hellevoetsluis (NL) - Sorgues (FR) - 2016 16x

Langste onafgebroken reeks tentovernachtingen
01 Darwin (AU) - Perth (AU) - 2014 123x
02 Mutoko (ZW) - Karasburg (NA) - 2019 96x
03 Fukuoka (JP) - Osaka (JP) - 2016 79x
04 Kristiansand (NO) - Hellevoetsluis (NL) - 2017 74x
05 Igoumenitsa (GR) - Sofia (BG) - 2016 39x
06 Hellevoetsluis (NL) - Manfredonia (IT) - 2016 38x
06 Keflavik (IS) - Keflavik (IS) - 2017 38x
08 Aus (NA) - Opuwo (NA) - 2019 36x
09 Windhoek (NA) - Monze (ZM) - 2019 35x
10 Nabainhos (PT) - Hellevoetsluis (NL) - 2020 35x

Langste onafgebroken reeks dagafstanden >= 100 km
01 Vilariça (PT) - Feldkirch (AT) - 2020 18x (2164 km)
02 Warschau (PL) - Hellevoetsluis (NL) - 2017 11x (1442 km)
03 Hellevoetsluis (NL) - Sorde de l'Abbaye (FR) - 2012 10x (1465 km)
04 Hellevoetsluis (NL) - Nørre Rubjerg (+2km) (DK) - 2017 10x (1243 km)
05 Tumpen (AT) - Hellevoetsluis (NL) - 2020 9x (1165 km)
06 Bouanane ( - 40) (MA) - Assa ( - 17) (MA) - 2018/2019 9x (1010 km)
07 Faset ( - 33km) (NO) - Jokkmokk ( - 15km) (SE) - 2017 8x (984 km)
08 B'xiang (+70km) (CN) - Yuanyang (+15km) (CN) - 2013 8x (970 km)
09 Kununurra (+90km) (AU) - Broome ( - 20) (AU) - 2014 8x (931 km)
10 Kulgara (+85km) (AU) - Afsl. B55 Wilmington (AU) - 2014 7x (895 km)

Recente Reisverslagen:

08 November 2020

De bij voorkeur absurdistische titel

08 Oktober 2020

Een honds verlangen naar kwark

11 September 2020

Groningen leeuwvrij!

16 Augustus 2020

De uiige zeeëend

21 Juli 2020

Europees kampioen motorwerpen
Richard

Actief sinds 16 Feb. 2013
Verslag gelezen: 896
Totaal aantal bezoekers 298763

Voorgaande reizen:

03 April 2013 - 22 September 2020

Per fiets de wereld rond

31 Oktober 2020 - 30 November -0001

Wederwaardigheden in een klein bestaan

Landen bezocht: